Błędy korekcji obiektywu

BŁĘDY KOREKCJI OBIEKTYWU

Błędów tych w zasadzie nie spotykamy w nowoczesnych obiektywach, naturalnie z wyjątkiem obiektywów najtańszych „boksów”, czyli prostych aparatów skrzynkowych. Mogą one jednak wystąpić, gdy ktoś zechce do swojego małoobrazkowego aparatu dostosować obiektyw długoogniskowy (w roli teleobiektywu) od starego aparatu kliszowego… Wówczas mogą dołączyć się pewne wady korekcji tego obiektywu.

W produkowanych obecnie obiektywach wady te są starannie korygowane i w praktyce nie spotykamy się z nimi. Uwagi tu zamieszczone odnoszą się więc raczej do obiektywów starego typu produkowanych w tych czasach, gdy nieusuwanie niektórych wad aberracji chromatycznej było zbędne. To ostatnie twierdzenie odpowiada sytuacji, gdy fotografowano jedynie na materiałach ortochromatycznych. Wówczas zbędne było, na przykład, korygowanie aberracji chromatycznej w zakresie barwy czerwonej, ponieważ wpływ na powstanie obrazu fotograficznego miały jedynie promienie niebieskie i zielone, natomiast promienie czerwone nie rejestrowały się na takiej emulsji. Obiektywy starych modeli prostych aparatów skrzynkowych i mieszkowych mogą być obciążone wadami optycznymi powodującymi wyraźne zmniejszenie się ostrości na brzegach obrazu.

Wady optyczne obiektywu powodują też zmniejszenie jego zdolności rozdzielczej. Zdolność rozdzielcza może być miernikiem jakości obiektywu. Jest to zdolność dokładnego przedstawiania drobnych szczegółów fotografowanego przedmiotu. Mierzy się liczbą równoległych czarnych i białych linii, mieszczących się na jednym milimetrze, jakie obiektyw jest zdolny odwzorować bez zamazania. Jakość obiektywu można również wyrazić za pomocą funkcji przenoszenia kontrastu względnego.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *